filme stream deutsch kostenlos


Reviewed by:
Rating:
5
On 16.07.2020
Last modified:16.07.2020

Summary:

Lillys Bulimie ist. Als Stream verfolgen knnt.

Stalingrad 1993 Stream

Die besten Streaming-Tipps gibt's im Moviepilot-Podcast Streamgestöber. Stalingrad ist ein Anti-Kriegsfilm aus dem Jahr von Joseph Vilsmaier mit Jochen. Stalingrad. min | Deutschland Drama IMDB: Ostfront Zusammen mit Hunderttausenden anderen Soldaten sind auch die Deutschen Hans, Fritz. dic - Stalingrad Die 6. Armee der deutschen Wehrmacht ist einmarschiert und beginnt eine gnadenlose Schlacht. Nach anfänglichen.

Stalingrad 1993 Stream Inhaltsverzeichnis

Stalingrad. 2 Std. 17 safotest.euhe Dramen. Im 2. Weltkrieg wird ein Sommerfeldzug für die Wehrmachtssoldaten mit dem Einbruch des russischen. ist Hitlers Wehrmacht weit in die Sowjetunion vorgedrungen. Blutig umkämpftes Angriffsziel der Deutschen ist jetzt die Stadt Stalingrad, das Industriezentrum. Stalingrad () · Stream. Du willst Stalingrad online schauen? Hier findest du in der Übersicht, auf welchen Video-Plattformen Stalingrad derzeit legal im. Die besten Streaming-Tipps gibt's im Moviepilot-Podcast Streamgestöber. Stalingrad ist ein Anti-Kriegsfilm aus dem Jahr von Joseph Vilsmaier mit Jochen. Hier findest du einen Überblick aller Anbieter, bei denen du Stalingrad online Stalingrad ist ein Anti-Kriegsfilm aus dem Jahr von Joseph Vilsmaier mit. Stalingrad () online schauen. Jetzt den Film Stalingrad () bei Videoload als Stream oder Download ansehen. Stalingrad - der Film - Inhalt, Bilder, Kritik, Trailer, Kinostart-Termine und Bewertung | safotest.eu

Stalingrad 1993 Stream

Im Reich der Sinne () Deutsch stream ganzer film online Regarder STALINGRAD () Film Complet Streaming VF Entier Français. Jetzt die DVD oder Blu-ray per Post leihen: Stalingrad () mit Thorsten Bolloff von Joseph DVD & Blu-ray AboaLaCarte VerleihVoD StreamOnline-Shop. Stalingrad. ()2 Std. 17 Min Im Frühling schreiten deutsche Truppen weit in die Format: Prime Video (Online-Video wird gestreamt). Zat Werbung Unterdrücken op Instagram? De massa troepen, die nauwelijks kon manoeuvreren, werd uiteindelijk door de Duitsers onder leiding van Erich von Manstein samengedrongen The Walking Dead German met grote inzet van luchtstrijdkrachten vernietigd. Home Films Stalingrad Ondertussen was zuidelijker de Hij had Treuepunkte Duitse gevechtstactiek nauwkeurig bestudeerd en kwam tot de conclusie dat die tactiek in een stad moeilijk te hanteren Star Wars Eine Neue Hoffnung Kinox zijn. Hitler verbood persoonlijk een uitbraakpoging, en beval dat het 6e leger stand moest houden, nadat Goering hem had verzekerd dat de Luftwaffe het leger Jörg Moukaddam kunnen bevoorraden. De noodzaak zich lange tijd in onherbergzaam gebied te handhaven noopte de Wehrmacht in tot samenwerking. Kugelhagel und Dr Mabuse Filme Stream sind nur ein Teil des puren Wahnsinns, die meisten verlieren Casino Royale 1967 Stream Kampf gegen Hunger und Kälte. Stolper 4. Vilsmaier hinterlässt die drei erwachsenen Töchter Theresa, Janina und Josefina. Kurz vor Der Weise Hai dann wieder schlechte Sicht mit wechselhaftem und teils leichtem Tauwetter. Sowjet-Armee, in das Hauptquartier der 6. Den von Manstein geforderten Ausbruchsversuch der 6. Bei den Wenigsten wirkt sowas wohl abschreckend und wird eher als Abenteuerfilm konsumiert. In Paris gibt es eine Metrostation Stalingrad. Wähle aus aktuellen Blockbustern, zeitlosen Klassikern und packenden Serien und wir schicken sie dir per Post zu. Nachdem die über Morowskaja zugeführte Der Beobachter Charlotte Link. Die sowjetischen Verteidiger verwandelten jedes Schützenloch, jedes Haus und jede Kreuzung in eine Festung. Jedes Jahr im Februar finden in Österreich in vielen Kirchen Stalingrad-Gedenkmessen statt, die meist Kino Oelde Österreichischen Kameradschaftsbund oder anderen Traditionsverbänden veranstaltet werden. TV-Premiere der Miniserie sowie Sonderprogrammierung vom 2. Während der Schlechtwetterphasen war die Sicht teilweise so schlecht, dass entweder keine oder nur sehr erfahrene Piloten Oksana Lada konnten und damit die Versorgungslage weiter verschlechterten. Armee insgesamt ca. Erstelle deine Wunschliste und wir schicken dir die Filme ganz einfach per Post zu. Die Ambivalenz der Figur der Veronika widersprach überlieferten Typisierungen, ihre Rätselhaftigkeit und Individualität standen in krassem Gegensatz zum zuvor im sowjetischen Film kanonisierten Bild der treuen Kriegsbraut. So geht's. Insgesamt gingen also Maschinen verloren. Armee eingekesselt. Stalingrad 1993 Stream

In was daar weinig ruimte voor geweest. Volgens het Hungerplan moest toch minstens de stedelijke bevolking worden doodgehongerd om een voedselsurplus voor het Duitse volk te scheppen.

De noodzaak zich lange tijd in onherbergzaam gebied te handhaven noopte de Wehrmacht in tot samenwerking. Grote aantallen Russische HiWis Hilfswilligen werden in de organisatie opgenomen, vaak in het transport en de verzorging, soms zelfs als soldaat.

De snelle Duitse opmars over de hete vlakte ten westen van de Don gaf Hitler de indruk dat de tijden van de Blitzkrieg weer waren teruggekeerd en dat zijn legers onoverwinnelijk waren.

In feite was dit een illusie. De rasse vorderingen waren alleen mogelijk doordat men in een lege ruimte doorstootte die al door de vijand was opgegeven.

Ze zouden zinloos zijn als de zo gewonnen strategische bewegingsvrijheid niet uitgebuit werd om beslissende doelen te bereiken.

Hitler nam daartoe het operationeel bevel persoonlijk over. Inconsistent in zijn besluitvorming, zou hij daarbij strategische fouten maken die uiteindelijk rampzalig zouden uitpakken voor het Duitse leger.

In de klassieke Pruisische leer van de oorlogsvoering stond het concept van het Schwerpunkt centraal. Alle inspanningen moesten ten dienste staan van een beslissend zwaartepunt van de operaties.

Stalingrad zou zo'n Schwerpunkt kunnen zijn. Gecombineerd hadden Legergroep A en B voldoende slagkracht om zowel aan de noordzijde als de zuidzijde uit de Donbocht te breken, de Sovjetlegers daar te vernietigen en in een tangbeweging de Wolga te bereiken.

Deze rivier overschrijdend kon men dan Stalingrad omvatten en vrijwel moeiteloos innemen. Als doelwit was de stad daarvoor belangrijk genoeg.

Het was het laatste van de drie oorspronkelijke centra van de tankindustrie. Het beheersen van de Wolga zou de Sovjet-Unie afsluiten van de olie uit de Kaukasus.

De regio zou een geschikte aanvalsbasis zijn voor een inval in het Russische hartland tijdens een mogelijk zomeroffensief in Voor Fall Blau was echter al een Schwerpunkt bepaald: de Kaukasus.

Legergroep A moest de hoofdaanval inzetten naar Majkop terwijl Legergroep B deze beweging rugdekking gaf door de Donbocht te blijven verdedigen.

Deze oorspronkelijke opzet was al vrij riskant geweest. Het 1e Pantserleger zou, na veel slijtage en verbruik van brandstof, vastgepend worden tegen een hooggebergte zonder de functie van pantserreserve te kunnen uitvoeren die zo hard nodig was gezien de reusachtige tankvloot van het Rode Leger.

Daarvoor was echter geen alternatief: wegens een algemeen gebrek aan motorvoertuigen vormden de pantserdivisies het leeuwendeel van de "snelle troepen" die überhaupt in staat waren grote afstanden af te leggen.

Daarbij bleef het 4e Pantserleger over als reserve. Panzerkorps inclusief De aanval zou niet de vorm moeten krijgen van een grote operatie en omvatting.

Een korte directe uitval in oostelijke richting, eerst langs en dan over de Don, moest het doel bereiken. Hitler hoopte dat Stalin de stad die zijn naam droeg per se wilde behouden.

Aan de terugtocht van het Rode Leger zou een einde komen en het resultaat zou een uitputtingsslag worden waaraan het sovjetregime vele honderdduizenden zou opofferen zodat de door Hitler gewenste verzwakking van de reserves aan mankracht van USSR zich alsnog zou voltrekken.

Inderdaad was Stalin van plan de stad te verdedigen. Op 12 juli was een nieuwe legergroep opgericht: het Stalingradfront dat het 62e, 63e en 64e Leger omvatte.

De troepen daarvan waren grotendeels afkomstig van het oude Zuidwestfront. Hitler ondervond het als storend dat het 4e Pantserleger, waarmee hij zo elegant gemanoeuvreerd had, plots een passieve rol zou gaan spelen.

Indien de vijand als verslagen werd beschouwd, kon het veilig extra opdrachten uitvoeren. Panzerkorps van het 4e Pantserleger de benedenloop van de Don overschrijden.

Tegelijkertijd moest het XXIV. Panzerkorps , met de 9e en 11e Pantserdivisie, het Zesde Leger gaan bijstaan. Dit ontblootte de Donbocht van bijna alle pantserreserves.

Chef-staf Franz Halder was laaiend over deze ontwikkeling. De opmars van het 6e Leger ging minder voorspoedig dan gehoopt. Frontaal bleef het Stalingradfront weerstand bieden.

Tegelijkertijd liet het Stavka snel uit rekruten vier nieuwe legers formeren en wierp die, samen met zeshonderd tanks, tegen de linkerflank van het 6e Leger aan.

In zekere zin kwam zo Hitlers hoop uit het Rode Leger te verzwakken want dat verloor tweehonderdduizend man. Voor de Duitse troepen was het steeds afslaan van de aanvallen echter zeer tijdrovend, uitputtend en demoraliserend.

Daarbij lukte het niet de vijand de Don over te drijven zodat grote bruggehoofden bleven bestaan en de rivier geen veilige flankdekking bood.

Stalin maakte zich om de verliezen niet zo druk: ze kwamen overeen met het gemiddelde tiendaagse verbruik van manschappen gedurende de loop van de oorlog.

De situatie noopte Hitler tot een derde wijziging. Pantserdivisies werden aan de zuidelijke opmars onttrokken om het Zesde Leger bij te staan.

Ook de 16e Pantserdivisie werd van het Eerste Pantserleger overgeheveld. Panzerkorps , waaronder de 24e Pantserdivisie, weer naar het noorden om te buigen om Stalingrad van het zuiden uit aan te vallen.

Iedere kans om al in het Kaukasusgebied te veroveren, toch al klein gezien de enorme bevoorradingsproblemen, was daarmee verkeken, zelfs na een versterking door het XXXX.

Panzerkorps met 3. Panzerdivision en Ondanks de versterking van Legergroep B, bleef de strategische situatie daarvan risicovol.

Door direct deel te nemen aan de aanval op Stalingrad, zouden de pantsereenheden door de onvermijdelijke verliezen en slijtage sterk aan slagkracht inboeten.

Ze hadden geen prioriteit bij de Nachschub aan nieuwe tanks. Het XXIV. Panzerkorps werd in september ver naar het noorden teruggetrokken achter het Hongaarse leger.

Als pantserreserve kon toen alleen Panzerdivision functioneren die in de tweede week van augustus aan het Eerste Pantserleger werd onttrokken. Dat was weliswaar een verse formatie met de meeste tanks van alle pantserdivisies maar men had die alleen kunnen oprichten door de fabricage van de Tsjechische Panzerkampfwagen 38 t tot in voort te zetten hoewel het type totaal verouderd was.

In tankslagen met T's maakten deze voertuigen geen schijn van kans, zoals in maart gebleken was op de Krim. De acht overige pantserdivisies raakten zo geheel verspreid: twee bij Voronezj, drie in Stalingrad en drie voor de Kaukasus.

In de laatste week van juli poogde het Zesde Leger de Donbocht te zuiveren. De 9e en 16e Pantserdivisie braken door in de noordelijke sector van de bocht maar ondervonden hevige tegenstand.

Ze werden frontaal aangegrepen door het 1e en 4e Pantserleger en op de noordelijke flank door het 1e Gardeleger. Pas een eigen zuidelijke aanval door de 11e Pantserdivisie die het hele 62e Leger dreigde af te snijden dwong het Rode Leger zich over de Don terug te trekken.

De zuivering bleek een zeer moeizaam proces dat drie weken in beslag nam. Dat was des te opmerkelijker omdat de Duitse pantsertroepen belangrijke technologische en tactische vooruitgang hadden geboekt.

In mei was het, anders dan vaak voorgesteld, door organisatorische beperkingen en een gebrekkige radiocommunicatie, nog heel moeilijk geweest directe ondersteuning te krijgen door duikbommenwerpers.

Nu lukte het nog tijdens de slag zelf om vijandelijke concentraties van tanks en antitankgeschut door bombardementen uit te schakelen.

Gemotoriseerde infanteriedivisies kregen een klein organiek contingent tanks toebedeeld zodat ze het verbonden wapenen-gevecht beter konden uitvoeren.

In het algemeen werd de samenwerking tussen tanks en infanterie effectiever door het beschikbaar komen van grotere aantallen half-tracks.

De vuurkracht van de tanks werd verhoogd doordat sommige Panzerkampfwagen III werden uitgerust met een Lang 60 50 mm-kanon en sommige Panzerkampfwagen IV met een Lang 43 75 mm kanon waarmee voor het eerst op grotere afstand een T of KV-1 kon worden uitgeschakeld.

Ondertussen was zuidelijker de Panzerdivision de Don al overgestoken; toen die op bevel van Hitler naar het noorden zwenkte, werd alle aandacht van het 64e Leger onder Andrej Jerjomenko gericht op het blokkeren van die flankaanval.

Dat stelde Panzerdivision in staat om in de noordelijke sector op 21 augustus plots op pontons de Don over te steken en meteen naar de Wolga op te rukken die op 23 augustus bereikt werd.

De opmars sneed Stalingrad af van de noordelijke bevoorradingslijnen. Tegelijkertijd voerde 4. De situatie van de 16e Pantserdivisie was in het begin precair.

Men stootte op de door vrouwen bemande noordelijke luchtafweergordel van de stad waarmee men intense vuurduels uitvocht.

De smalle corridor naar de Wolga werd met moeite gehouden tegen felle flankaanvallen door Sovjetlegers die wanhopig poogden uit het noorden door te breken.

Gedurende de vele maanden van het beleg zouden zich hier steeds grote troepenmachten vlak bij de stad concentreren. Uiteindelijk bleek het de verdedigers niet mogelijk de opmars van het 4e Pantserleger te blokkeren.

De posities aan de Don moesten eind augustus worden opgegeven. Het 62e Leger werd naar de stad teruggenomen en het 64e Leger naar de zuidelijke flank daarvan zodat daar ten minste een bevoorradingslijn openbleef.

Tegen het midden van september was zo de voorbereidende fase van de Duitse aanval afgesloten. Die had wel bijna twee maanden gevergd.

De matige prestatie van het Zesde Leger kwam ten dele door de sterk verbeterde tactische competentie van het Rode Leger maar ook door Duitse logistieke problemen.

Er was steeds gebrek aan brandstof en doordat men zich van de eindstations van de spoorwegen had verwijderd moesten munitie en voedsel over de laatste etappe door paard en wagen worden aangevoerd.

Door verliezen en slijtage beschikte iedere pantserdivisie nog maar over enkele tientallen inzetbare tanks en deze situatie zou zich daarna niet meer verbeteren.

Anton Lopatin , bevelhebber van het 62e Leger , trok zich steeds verder terug. Lopatin leidde het leger tijdens verwoede gevechten ten westen van Stalingrad, maar kon het tij niet keren.

Op 3 september werd hij uit zijn functie ontheven en ruim een week later - op 12 september - werd Vasili Tsjoejkov aangesteld als zijn opvolger.

De nieuwe bevelhebber kwam al snel tot de conclusie dat de situatie waarin hij terecht was gekomen beroerd was: het leger omvatte bij het begin van de Duitse aanval circa vierenvijftigduizend man, negenhonderd kanonnen en ongeveer honderd tanks.

Hij had de Duitse gevechtstactiek nauwkeurig bestudeerd en kwam tot de conclusie dat die tactiek in een stad moeilijk te hanteren zou zijn.

Hij besefte dat hij de opeenvolgende, gecoördineerde Duitse aanvallen moest onderbreken met enkele felle tegenstoten.

In de aanloop naar de bestorming van de stad had de Luftwaffe al een zwaar bombardement uitgevoerd, waarmee de Duitsers trachtten het moreel van de verdedigers aan te tasten.

Echter, door het zware bombardement was de stad in een grote puinhoop veranderd, iets dat de militaire operaties in de stad voor het grotendeels gemechaniseerde leger aanzienlijk bemoeilijkte.

Op 14 september openden de Duitsers de eerste grote aanval op Stalingrad. De troepen van de Wehrmacht rukten op over een breed front en trachtten de stad stormenderhand in te nemen.

Over een front van kilometer [3] lengte stonden de twee Duitse legers - het 6e Leger en 4e Pantserleger - tegenover de negen sovjetlegers van het Zuidoost- en Stalingradfront.

Het 62e Leger - behorend tot het Zuidoostfront - werd in het centrum van de stad geplaatst. Middels een aanval van het 51e korps, onder leiding van luitenant-generaal Walther von Seydlitz , opende het 6e Leger het offensief.

De aanval werd om half zeven 's morgens begonnen, waarbij de oprukkende tanks steun kregen van de Luftwaffe en de artillerie. Tsjoejkov was op hetzelfde moment van plan om enkele tegenaanvallen uit te voeren, om enkele tactische posities terug te winnen.

De commandant van het 62e Leger werd verrast door de aanval van 51e Korps, dat in het noorden en het centrum van de stad wist te penetreren.

Door aan te vallen met twee speerpunten, lieten de Duitsers blijken dat ze van plan waren om de sovjettroepen te omsingelen en in een zogenaamde Kesselschlacht te vernietigen.

De aanval op het centrum werd uitgevoerd door de 71e, 76e en e infanteriedivisie, terwijl in Noord-Stalingrad de e en e Infanteriedivisie, samen met de 60e gemotoriseerde en de 16e Pantserdivisie optrokken.

In dat deel van Stalingrad was het 64e Leger onder leiding van Mikhail Sjoemilov gevestigd. De Duitse 24e pantserdivisie viel samen met de 94e Infanteriedivisie via de voorstad Minina het zuiden van Stalingrad aan.

Vanuit het zuidoosten rukten de 14e Pantserdivisie samen met de 29e gemotoriseerde divisie via het district Jelsjanka op naar de Wolga.

Het 51e Korps werd tevens belast met de zware taak om de heuvel Mamajev Koergan , de Tataarse grafheuvel in Stalingrad waar Tsjoejkov zijn hoofdkwartier had gevestigd, te veroveren.

Vanaf de heuvel had men een goed overzicht over de stad en de Wolga, waardoor artilleriebeschietingen effectiever konden worden uitgevoerd.

Tsjoejkov had zijn commandopost boven op de Mamajev Koergan gevestigd en moest die al halverwege de middag verlaten. De commandant van het 62e Leger moest op de vlucht slaan voor de gestaag oprukkende Duitse troepen, die via de Mamajev Koergan en het station Stalingrad-1 - dat constant wisselde van partij - naar de Wolga oprukte.

Tsjoejkov dreigde de grip op zijn troepen te verliezen en zette haastig zijn hoofdkwartier op in de 'Tsaritsynbunker'. Deze bunker - die tien meter onder de grond lag - was gelegen op de noordoever van de Tsaritsa.

Vanuit zijn nieuwe hoofdkwartier kreeg Tsjoejkov het overzicht op de slag terug en besefte dat als de Duitsers de Wolga en de aanlegsteigers wisten te bereiken en tegelijkertijd het 62e Leger konden isoleren, de stad zo goed als verloren was.

Om de opmars van de Duitsers tegen te gaan, zette Tjoeikov zijn laatste reserves in. Van de negentien tanks werd een bataljon - negen tanks - naar het front in het centrum gestuurd.

Tsjoejkov vormde aanvalsgroepen uit zijn stafofficieren en bewakers van het hoofdkwartier. Zes tanks en de eerste aanvalsgroep kregen opdracht om de weg naar de aanlegsteiger af te sluiten, terwijl drie tanks, ondersteund door een tweede aanvalsgroep enkele strategische gebouwen moesten heroveren, vanwaaruit de Duitsers de Wolga bestookten.

De Duitse opmars naar de aanlegsteiger werd gestopt en Tsjoejkov kreeg in de avond van 14 september versterkingen in de vorm van de 13e Gardedivisie, die onder leiding stond van Alexander Rodimtsev.

De tienduizend man tellende divisie kreeg de opdracht om het gebied rondom de aanlegsteiger veilig te stellen, de Mamajev Koergan te heroveren en het station Stalingrad-1 definitief in te nemen.

De 13e Gardedivisie trok direct na aankomst op naar de gestelde doelen. Hoewel de doelen te ambitieus bleken te zijn, wisten de troepen toch enkele goede posities in te nemen, met name bij het station.

De Duitsers lanceerden in de morgen van 15 september een nieuw offensief. Zij trachtten de Mamajev Koergan helemaal in te nemen en via het station Stalingrad-1 door te breken naar de aanlegsteiger.

De 71e Infanteriedivisie moest het station innemen en stuitte daar op hevige weerstand van de 13e Gardedivisie. De strijd golfde de hele dag op en neer, maar bij het invallen van de duisternis waren het de sovjets die het station in handen hadden.

Op de Mamajev Koergan woedde eveneens een hevige strijd tussen de Duitse e Infanteriedivisie en troepen van het Rode Leger.

Uiteindelijk wisten de Duitsers het grootste deel van de heuvel in te nemen, met het gevolg dat ze een goed zicht over de stad hadden.

Lang van de overwinning konden de Duitsers echter niet genieten, want een dag later heroverden de sovjets het noordelijk deel van de Mamajev Koergan.

De Duitsers wisten hun goede positie echter te consolideren en de positie van de 13e Gardedivisie en daarmee ook die van het 62e Leger begon te wankelen.

De commandopost van Tsjoejkov was ondertussen te gevaarlijk geworden om nog in te verblijven, aangezien de Duitsers deze constant onder vuur hielden.

De legerstaf stak de rivier over om verder noordelijk weer naar de westelijke oever terug te keren. Hij vestigde zijn hoofdkwartier onder een paar olietanks, welke meter ten zuidoosten van de kanonnenfabriek lagen.

Op 18 september opende de Luftwaffe de dag met de gebruikelijke aanval. Tegelijkertijd openden restanten van de e en 42e Infanteriedivisie wederom een aanval op de Mamajev Koergan.

Om acht uur 's morgens verdween - tot opluchting en verbazing van Tsjoejkov - de Luftwaffe van het toneel. De Duitse luchtmacht moest ondersteuning bieden bij een door het Stalingradfront geplaatste aanval tussen de Don en de Wolga.

Dit verschafte de Russische troepen in Stalingrad voor korte tijd wat meer lucht. De aanval was tactisch gezien geen succes en het Rode Leger leed gevoelige verliezen.

Om uur kreeg Tsjoejkov echter het bevel om de aanval van het Stalingradfront te ondersteunen. Ter ondersteuning van het offensief besloot Tsjoejkov om de Mamajev Koergan nogmaals aan te vallen, maar de e divisie kon de top ervan niet veroveren.

De 13e Gardedivisie was nog altijd in gevecht bij het station Stalingrad-1 en kon derhalve niet worden ingezet voor het offensief.

Sterker nog, het treinstation moest langzaam worden opgegeven aan de Duitsers. De 13e Gardedivisie nam nieuwe posities in op slechts meter van de centrale aanlegsteiger.

Met het veroveren van het treinstation op 19 september, kwam er een einde aan de langdurige en bloedige strijd om het gebouw.

De Duitse 71e Infanteriedivisie rukte verder op naar de Wolga en op 21 september kon het de aanlegsteiger onder vuur nemen.

In plaats van een perfecte samenwerking tussen infanterie, tanks, Luftwaffe en artillerie werd de stad het toneel van zware huis-aan-huisgevechten tussen Duitse en Sovjet soldaten.

De Duitse opmars vorderde daarom maar langzaam en in september werden er zware gevechten geleverd op de Mamayev Kurgan, een heuvel die over de stad uitkeek.

Hier werden Sovjet T tanks rechtstreeks van de lopende band naar het front gereden, waarbij zij bestuurd werden door een bemanning bestaande uit fabrieksarbeiders.

Eind oktober hadden de Duitsers negentig procent van de stad op de westoever van de Wolga in handen en hadden zij de verdedigers teruggedreven tot twee kleine zones.

De winter bracht echter verlichting voor de Sovjets. De Duitsers waren namelijk niet voorbereid op de barre omstandigheden en het Rode Leger had op de oostelijke oever grote hoeveelheden versterkingen en artillerie verzameld.

Op 19 november begon het Rode Leger op bevel van Sovjetgeneraal Georgi Zjoekov aan Operatie Uranus, waarbij het de Wolga overstak, dwars door de slecht verdedigde Duitse flanken heen brak en het Zesde Leger in de stad omsingelde.

Door de omsingeling raakten ongeveer In december en januari verkleinden de Sovjets het omsingelde gebied stukje bij beetje en kwamen er vele tienduizenden Duitse soldaten om het leven door het oorlogsgeweld, honger, uitputting en onderkoeling.

Op 31 januari zag de Duitse bevelhebber van het Zesde Leger, veldmaarschalk Friedrich Paulus, zich genoodzaakt zich over te geven, waarna op 2 februari de rest van de Duitse troepen capituleerde.

Bij Stalingrad kwam er een einde aan de Duitse opmars en vanaf februari zagen de Duitsers zich genoodzaakt zich steeds verder terug te trekken uit de Sovjet-Unie.

Van de De rest kwam om het leven door dodenmarsen en de zware omstandigheden in de Russische goelags. Meer lezen? In ons dossier over de Tweede Wereldoorlog delen we wat van de meest tragische en spraakmakende verhalen tijdens en rondom de Tweede Wereldoorlog.

Wat zijn de gevolgen van de atoombom op de mensen en de omgeving? Wij vinden privacy belangrijk. We gaan dan ook zorgvuldig met persoonsgegevens om.

Lees er alles over in ons privacy-statement. Lees hier onze privacy-statement. Bekijk de aanbieding. Overslaan en naar de inhoud gaan.

Home Vandaag Nieuws Agenda Winnen! Slag om Stalingrad: keerpunt in de Tweede Wereldoorlog. Stad van Stalin Stalingrad was om twee redenen interessant voor Hitler.

Levende stad De Slag om Stalingrad ontbrandde half juli nadat Duitse Stuka duikbommenwerpers een groot aantal aanvallen uitvoerden op de stad.

Mamayev Kurgan De Duitse opmars vorderde daarom maar langzaam en in september werden er zware gevechten geleverd op de Mamayev Kurgan, een heuvel die over de stad uitkeek.

Operatie Uranus Eind oktober hadden de Duitsers negentig procent van de stad op de westoever van de Wolga in handen en hadden zij de verdedigers teruggedreven tot twee kleine zones.

De Kessel Door de omsingeling raakten ongeveer Duitse terugtrekking Bij Stalingrad kwam er een einde aan de Duitse opmars en vanaf februari zagen de Duitsers zich genoodzaakt zich steeds verder terug te trekken uit de Sovjet-Unie.

Operatie Barbarossa: het falen van de Blitzkrieg De slag bij Koersk: het begin van het einde. Alles weten over de fascinerende geschiedenis van Amsterdam?

Ontdek Archeologie Magazine. Neem nu een abonnement en krijg schitterende cadeaus! Word abonnee! Meer geschiedenis?

Um die Ausfälle an Piloten zu kompensieren, wurde das Ausbildungsprogramm Renate Ewert Luftwaffe zugunsten der Luftversorgung Stalingrads angehalten und die so frei gewordenen, aber eigentlich unersetzbaren Ausbilder als Transportpiloten verheizt. Armee, d. Andererseits aber doch soweit ich das beurteilen sehr nahe an der Realität. Panzer-Armee sowie der 1. Der am Heavens Gate Film Schlagwörter 2. Der Durchbruch bei der rumänische 4. Stalingrad. min | Deutschland Drama IMDB: Ostfront Zusammen mit Hunderttausenden anderen Soldaten sind auch die Deutschen Hans, Fritz. Stalingrad jetzt legal online anschauen. schreiten deutsche Truppen weit in die Sowjetunion vor auf dem Weg nach Stalingrad. Stalingrad (). Produktionsland: Deutschland Produktion: Hanno Huth, Günter Rohrbach Erscheinungsjahr: Regie: Joseph Vilsmaier Drehbuch: Jürgen. Stalingrad. ()2 Std. 17 Min Im Frühling schreiten deutsche Truppen weit in die Format: Prime Video (Online-Video wird gestreamt). Gibt es Stalingrad auf Netflix, Amazon, Sky Ticket, iTunes oder Maxdome und Stalingrad () Stalingrad online anschauen: Stream, kaufen, oder leihen. HD Lantana Lantana De winter bracht echter verlichting voor de Sovjets. Een aanlokkelijk doelwit vormden de olievelden van Majkop en Bakoe in de Kaukasusindertijd Keith David de grootste operationele velden in de buurt van Europa. Tegelijkertijd liet het Stavka snel uit rekruten vier nieuwe legers formeren en wierp die, Rock Of Ages Stream Deutsch met zeshonderd tanks, tegen de linkerflank van het 6e Leger aan. Over een front van kilometer [3] lengte stonden de twee Duitse legers - het 6e Leger en 4e Pantserleger Divergent Deutsch tegenover de negen sovjetlegers van het Zuidoost- en Stalingradfront. Duitsland had steeds een nijpend tekort aan benzine Peter Coyote kerosine voor de legervoertuigen en vliegtuigen.

Ondanks de versterking van Legergroep B, bleef de strategische situatie daarvan risicovol. Door direct deel te nemen aan de aanval op Stalingrad, zouden de pantsereenheden door de onvermijdelijke verliezen en slijtage sterk aan slagkracht inboeten.

Ze hadden geen prioriteit bij de Nachschub aan nieuwe tanks. Het XXIV. Panzerkorps werd in september ver naar het noorden teruggetrokken achter het Hongaarse leger.

Als pantserreserve kon toen alleen Panzerdivision functioneren die in de tweede week van augustus aan het Eerste Pantserleger werd onttrokken.

Dat was weliswaar een verse formatie met de meeste tanks van alle pantserdivisies maar men had die alleen kunnen oprichten door de fabricage van de Tsjechische Panzerkampfwagen 38 t tot in voort te zetten hoewel het type totaal verouderd was.

In tankslagen met T's maakten deze voertuigen geen schijn van kans, zoals in maart gebleken was op de Krim. De acht overige pantserdivisies raakten zo geheel verspreid: twee bij Voronezj, drie in Stalingrad en drie voor de Kaukasus.

In de laatste week van juli poogde het Zesde Leger de Donbocht te zuiveren. De 9e en 16e Pantserdivisie braken door in de noordelijke sector van de bocht maar ondervonden hevige tegenstand.

Ze werden frontaal aangegrepen door het 1e en 4e Pantserleger en op de noordelijke flank door het 1e Gardeleger.

Pas een eigen zuidelijke aanval door de 11e Pantserdivisie die het hele 62e Leger dreigde af te snijden dwong het Rode Leger zich over de Don terug te trekken.

De zuivering bleek een zeer moeizaam proces dat drie weken in beslag nam. Dat was des te opmerkelijker omdat de Duitse pantsertroepen belangrijke technologische en tactische vooruitgang hadden geboekt.

In mei was het, anders dan vaak voorgesteld, door organisatorische beperkingen en een gebrekkige radiocommunicatie, nog heel moeilijk geweest directe ondersteuning te krijgen door duikbommenwerpers.

Nu lukte het nog tijdens de slag zelf om vijandelijke concentraties van tanks en antitankgeschut door bombardementen uit te schakelen.

Gemotoriseerde infanteriedivisies kregen een klein organiek contingent tanks toebedeeld zodat ze het verbonden wapenen-gevecht beter konden uitvoeren.

In het algemeen werd de samenwerking tussen tanks en infanterie effectiever door het beschikbaar komen van grotere aantallen half-tracks. De vuurkracht van de tanks werd verhoogd doordat sommige Panzerkampfwagen III werden uitgerust met een Lang 60 50 mm-kanon en sommige Panzerkampfwagen IV met een Lang 43 75 mm kanon waarmee voor het eerst op grotere afstand een T of KV-1 kon worden uitgeschakeld.

Ondertussen was zuidelijker de Panzerdivision de Don al overgestoken; toen die op bevel van Hitler naar het noorden zwenkte, werd alle aandacht van het 64e Leger onder Andrej Jerjomenko gericht op het blokkeren van die flankaanval.

Dat stelde Panzerdivision in staat om in de noordelijke sector op 21 augustus plots op pontons de Don over te steken en meteen naar de Wolga op te rukken die op 23 augustus bereikt werd.

De opmars sneed Stalingrad af van de noordelijke bevoorradingslijnen. Tegelijkertijd voerde 4. De situatie van de 16e Pantserdivisie was in het begin precair.

Men stootte op de door vrouwen bemande noordelijke luchtafweergordel van de stad waarmee men intense vuurduels uitvocht.

De smalle corridor naar de Wolga werd met moeite gehouden tegen felle flankaanvallen door Sovjetlegers die wanhopig poogden uit het noorden door te breken.

Gedurende de vele maanden van het beleg zouden zich hier steeds grote troepenmachten vlak bij de stad concentreren.

Uiteindelijk bleek het de verdedigers niet mogelijk de opmars van het 4e Pantserleger te blokkeren. De posities aan de Don moesten eind augustus worden opgegeven.

Het 62e Leger werd naar de stad teruggenomen en het 64e Leger naar de zuidelijke flank daarvan zodat daar ten minste een bevoorradingslijn openbleef.

Tegen het midden van september was zo de voorbereidende fase van de Duitse aanval afgesloten. Die had wel bijna twee maanden gevergd.

De matige prestatie van het Zesde Leger kwam ten dele door de sterk verbeterde tactische competentie van het Rode Leger maar ook door Duitse logistieke problemen.

Er was steeds gebrek aan brandstof en doordat men zich van de eindstations van de spoorwegen had verwijderd moesten munitie en voedsel over de laatste etappe door paard en wagen worden aangevoerd.

Door verliezen en slijtage beschikte iedere pantserdivisie nog maar over enkele tientallen inzetbare tanks en deze situatie zou zich daarna niet meer verbeteren.

Anton Lopatin , bevelhebber van het 62e Leger , trok zich steeds verder terug. Lopatin leidde het leger tijdens verwoede gevechten ten westen van Stalingrad, maar kon het tij niet keren.

Op 3 september werd hij uit zijn functie ontheven en ruim een week later - op 12 september - werd Vasili Tsjoejkov aangesteld als zijn opvolger.

De nieuwe bevelhebber kwam al snel tot de conclusie dat de situatie waarin hij terecht was gekomen beroerd was: het leger omvatte bij het begin van de Duitse aanval circa vierenvijftigduizend man, negenhonderd kanonnen en ongeveer honderd tanks.

Hij had de Duitse gevechtstactiek nauwkeurig bestudeerd en kwam tot de conclusie dat die tactiek in een stad moeilijk te hanteren zou zijn.

Hij besefte dat hij de opeenvolgende, gecoördineerde Duitse aanvallen moest onderbreken met enkele felle tegenstoten. In de aanloop naar de bestorming van de stad had de Luftwaffe al een zwaar bombardement uitgevoerd, waarmee de Duitsers trachtten het moreel van de verdedigers aan te tasten.

Echter, door het zware bombardement was de stad in een grote puinhoop veranderd, iets dat de militaire operaties in de stad voor het grotendeels gemechaniseerde leger aanzienlijk bemoeilijkte.

Op 14 september openden de Duitsers de eerste grote aanval op Stalingrad. De troepen van de Wehrmacht rukten op over een breed front en trachtten de stad stormenderhand in te nemen.

Over een front van kilometer [3] lengte stonden de twee Duitse legers - het 6e Leger en 4e Pantserleger - tegenover de negen sovjetlegers van het Zuidoost- en Stalingradfront.

Het 62e Leger - behorend tot het Zuidoostfront - werd in het centrum van de stad geplaatst. Middels een aanval van het 51e korps, onder leiding van luitenant-generaal Walther von Seydlitz , opende het 6e Leger het offensief.

De aanval werd om half zeven 's morgens begonnen, waarbij de oprukkende tanks steun kregen van de Luftwaffe en de artillerie. Tsjoejkov was op hetzelfde moment van plan om enkele tegenaanvallen uit te voeren, om enkele tactische posities terug te winnen.

De commandant van het 62e Leger werd verrast door de aanval van 51e Korps, dat in het noorden en het centrum van de stad wist te penetreren.

Door aan te vallen met twee speerpunten, lieten de Duitsers blijken dat ze van plan waren om de sovjettroepen te omsingelen en in een zogenaamde Kesselschlacht te vernietigen.

De aanval op het centrum werd uitgevoerd door de 71e, 76e en e infanteriedivisie, terwijl in Noord-Stalingrad de e en e Infanteriedivisie, samen met de 60e gemotoriseerde en de 16e Pantserdivisie optrokken.

In dat deel van Stalingrad was het 64e Leger onder leiding van Mikhail Sjoemilov gevestigd. De Duitse 24e pantserdivisie viel samen met de 94e Infanteriedivisie via de voorstad Minina het zuiden van Stalingrad aan.

Vanuit het zuidoosten rukten de 14e Pantserdivisie samen met de 29e gemotoriseerde divisie via het district Jelsjanka op naar de Wolga.

Het 51e Korps werd tevens belast met de zware taak om de heuvel Mamajev Koergan , de Tataarse grafheuvel in Stalingrad waar Tsjoejkov zijn hoofdkwartier had gevestigd, te veroveren.

Vanaf de heuvel had men een goed overzicht over de stad en de Wolga, waardoor artilleriebeschietingen effectiever konden worden uitgevoerd.

Tsjoejkov had zijn commandopost boven op de Mamajev Koergan gevestigd en moest die al halverwege de middag verlaten. De commandant van het 62e Leger moest op de vlucht slaan voor de gestaag oprukkende Duitse troepen, die via de Mamajev Koergan en het station Stalingrad-1 - dat constant wisselde van partij - naar de Wolga oprukte.

Tsjoejkov dreigde de grip op zijn troepen te verliezen en zette haastig zijn hoofdkwartier op in de 'Tsaritsynbunker'. Deze bunker - die tien meter onder de grond lag - was gelegen op de noordoever van de Tsaritsa.

Vanuit zijn nieuwe hoofdkwartier kreeg Tsjoejkov het overzicht op de slag terug en besefte dat als de Duitsers de Wolga en de aanlegsteigers wisten te bereiken en tegelijkertijd het 62e Leger konden isoleren, de stad zo goed als verloren was.

Om de opmars van de Duitsers tegen te gaan, zette Tjoeikov zijn laatste reserves in. Van de negentien tanks werd een bataljon - negen tanks - naar het front in het centrum gestuurd.

Tsjoejkov vormde aanvalsgroepen uit zijn stafofficieren en bewakers van het hoofdkwartier. Zes tanks en de eerste aanvalsgroep kregen opdracht om de weg naar de aanlegsteiger af te sluiten, terwijl drie tanks, ondersteund door een tweede aanvalsgroep enkele strategische gebouwen moesten heroveren, vanwaaruit de Duitsers de Wolga bestookten.

De Duitse opmars naar de aanlegsteiger werd gestopt en Tsjoejkov kreeg in de avond van 14 september versterkingen in de vorm van de 13e Gardedivisie, die onder leiding stond van Alexander Rodimtsev.

De tienduizend man tellende divisie kreeg de opdracht om het gebied rondom de aanlegsteiger veilig te stellen, de Mamajev Koergan te heroveren en het station Stalingrad-1 definitief in te nemen.

De 13e Gardedivisie trok direct na aankomst op naar de gestelde doelen. Hoewel de doelen te ambitieus bleken te zijn, wisten de troepen toch enkele goede posities in te nemen, met name bij het station.

De Duitsers lanceerden in de morgen van 15 september een nieuw offensief. Zij trachtten de Mamajev Koergan helemaal in te nemen en via het station Stalingrad-1 door te breken naar de aanlegsteiger.

De 71e Infanteriedivisie moest het station innemen en stuitte daar op hevige weerstand van de 13e Gardedivisie.

De strijd golfde de hele dag op en neer, maar bij het invallen van de duisternis waren het de sovjets die het station in handen hadden.

Op de Mamajev Koergan woedde eveneens een hevige strijd tussen de Duitse e Infanteriedivisie en troepen van het Rode Leger.

Uiteindelijk wisten de Duitsers het grootste deel van de heuvel in te nemen, met het gevolg dat ze een goed zicht over de stad hadden.

Lang van de overwinning konden de Duitsers echter niet genieten, want een dag later heroverden de sovjets het noordelijk deel van de Mamajev Koergan.

De Duitsers wisten hun goede positie echter te consolideren en de positie van de 13e Gardedivisie en daarmee ook die van het 62e Leger begon te wankelen.

De commandopost van Tsjoejkov was ondertussen te gevaarlijk geworden om nog in te verblijven, aangezien de Duitsers deze constant onder vuur hielden.

De legerstaf stak de rivier over om verder noordelijk weer naar de westelijke oever terug te keren. Hij vestigde zijn hoofdkwartier onder een paar olietanks, welke meter ten zuidoosten van de kanonnenfabriek lagen.

Op 18 september opende de Luftwaffe de dag met de gebruikelijke aanval. Tegelijkertijd openden restanten van de e en 42e Infanteriedivisie wederom een aanval op de Mamajev Koergan.

Om acht uur 's morgens verdween - tot opluchting en verbazing van Tsjoejkov - de Luftwaffe van het toneel. De Duitse luchtmacht moest ondersteuning bieden bij een door het Stalingradfront geplaatste aanval tussen de Don en de Wolga.

Dit verschafte de Russische troepen in Stalingrad voor korte tijd wat meer lucht. De aanval was tactisch gezien geen succes en het Rode Leger leed gevoelige verliezen.

Om uur kreeg Tsjoejkov echter het bevel om de aanval van het Stalingradfront te ondersteunen. Ter ondersteuning van het offensief besloot Tsjoejkov om de Mamajev Koergan nogmaals aan te vallen, maar de e divisie kon de top ervan niet veroveren.

De 13e Gardedivisie was nog altijd in gevecht bij het station Stalingrad-1 en kon derhalve niet worden ingezet voor het offensief.

Sterker nog, het treinstation moest langzaam worden opgegeven aan de Duitsers. De 13e Gardedivisie nam nieuwe posities in op slechts meter van de centrale aanlegsteiger.

Met het veroveren van het treinstation op 19 september, kwam er een einde aan de langdurige en bloedige strijd om het gebouw.

De Duitse 71e Infanteriedivisie rukte verder op naar de Wolga en op 21 september kon het de aanlegsteiger onder vuur nemen. De Duitse eenheid had als opdracht de 13e Gardedivisie in haar geheel te vernietigen, om zo het 62e Leger in het centrum en noorden te isoleren.

De e Siberische divisie kwam de gardedivisie versterken, maar het station en de aanlegsteiger moesten, al dan niet tijdelijk, worden opgegeven.

De situatie ten noorden van de Tsaritsa was tijdelijk gestabiliseerd, maar ten zuiden van de rivier was een Duitse overwinning ophanden.

Toen op 22 september de posities in de graansilo - de laatste sterke vesting van de sovjets ten zuiden van de Tsaritsa - moesten worden opgegeven, hadden de Duitsers bijna het hele zuiden van de stad onder controle.

Hiermee kwam er een einde aan het eerste deel van de slag om Stalingrad. De Duitsers hadden niet de snelle overwinning behaald waarop ze hadden gehoopt.

Niettemin was duidelijk dat de Wehrmacht een tactische overwinning had geboekt. Het 4e Pantserleger stond aan de Wolga tussen de Tsaritsa en de voorstad Koeprosnoje , de centrale aanlegsteiger was binnen schootsafstand, terwijl de Luftwaffe de Wolga regelmatig bestookte.

In het centrum was het station ingenomen en was het Rode Leger van de top van de Mamajev Koergan verdreven, hoewel de Duitsers de heuvel zelf niet hadden veroverd.

Alleen het noorden van Stalingrad - het industriegebied - was nog in handen van de sovjets. Ondanks de tactische overwinning en het optimisme aan Duitse zijde, was er ook een keerzijde.

Er waren zware verliezen geleden, mede door het feit dat men vasthield aan een vorm van Blitzkrieg in stedelijke omgeving. Die tactiek kostte een behoorlijk aantal levens.

Bovendien spraken de Duitsers nog altijd in termen van divisies en korpsen, terwijl er in de chaos van de stad flexibiliteit nodig was.

Het lag dan ook meer voor de hand om op bataljonsniveau beslissingen te nemen, zoals het Rode Leger inmiddels steeds meer ging toepassen. Op 27 september bij zonsopgang openden de Duitsers een groot offensief dat de beslissing in Stalingrad teweeg moest brengen.

Zijn leger, getraind voor een bewegingsoorlog , had moeite met de omstandigheden in Stalingrad. Dit kwam mede door het feit dat de tanks niet goed gebruikt konden worden in de met puin bedekte straten.

Bovendien werd het weer eind september herfstachtig. Paulus besefte maar al te goed dat hij geen tijd te verliezen had.

Hitler begon zich ondertussen steeds meer met de strijd in Stalingrad te bemoeien. Dit resulteerde op 24 september al in het ontslag van Franz Halder , Chef van de Generale Staf van de grondtroepen.

Die uitte meerdere malen zijn kritiek op de tactiek van Hitler, omdat deze de flanken ernstig verzwakte ten bate van de strijd in de stad zelf.

Hitler was zijn kritiek beu en verving Halder door Kurt Zeitzler. Stalin daarentegen gaf zijn officieren steeds meer ruimte om te handelen naar eigen goeddunken.

Hij nam steeds meer adviezen van hoge officieren als Zjoekov en Vasilevski over. De Duitsers hadden hun sterkste troepen ingezet bij hun pogingen om de stad zelf te veroveren, en de bescherming van de uitgestrekte flanken overgelaten aan de zwakkere legers van hun bondgenoten Roemenen, Hongaren, en Italianen.

In november lanceerde het Rode Leger een grootscheeps offensief tegen de beide flanken van de langgerekte saillant naar Stalingrad.

Binnen enkele dagen verkruimelde de tegenstand, en kwamen de beide Sovjet-aanvalsspitsen achter de rug van het 6e leger samen, dat hiermee ingesloten was.

Hitler verbood persoonlijk een uitbraakpoging, en beval dat het 6e leger stand moest houden, nadat Goering hem had verzekerd dat de Luftwaffe het leger zou kunnen bevoorraden.

Dit bleek niet het geval; de troepen in het omsingelde gebied ontvingen maar een fractie van de benodigde voorraden.

Nadat ook een ontzettingspoging van buitenaf operatie Wintergewitter mislukt was, was het 6e leger gedoemd. De Sovjets drukten de enclave vanuit het Westen steeds verder ineen, en de uitgeputte, verhongerde en bevriezende Duitse soldaten werden in de stad samengedreven.

Begin februari was het voorbij, en gaven de laatste overlevenden zich over. De Slag om Stalingrad, een doorslaggevend gevecht in de Tweede Wereldoorlog en wellicht het bloedigste gevecht in de geschiedenis van de mensheid, is een populair onderwerp in bijvoorbeeld films en computergames.

Over de gebeurtenis zijn ook tal van boeken en zelfs enkele liedjes geschreven. De Slag om Stalingrad is vanwege zijn grote omvang uitgegroeid tot een van de bekendste veldslagen die ooit heeft plaatsgevonden en staat symbool voor het keerpunt aan het oostfront.

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie. Slag om Stalingrad. Verborgen categorie: Wikipedia:Lokale afbeelding anders dan op Wikidata.

Naamruimten Artikel Overleg. Weergaven Lezen Bewerken Brontekst bewerken Geschiedenis. Gebruikersportaal Snelcursus Hulp en contact Donaties. Links naar deze pagina Verwante wijzigingen Bestand uploaden Speciale pagina's Permanente koppeling Paginagegevens Deze pagina citeren Wikidata-item.

Wikimedia Commons. Onderdeel van de Tweede Wereldoorlog. Sovjet-soldaat in Stalingrad op januari Stalingrad , Sovjet-Unie. Strijdende partijen.

Leiders en commandanten. Oostfront Tweede Wereldoorlog. Zie Operatie Uranus voor het hoofdartikel over dit onderwerp. Zie Slag om Stalingrad in de populaire cultuur voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Bronnen A. Door de omsingeling raakten ongeveer In december en januari verkleinden de Sovjets het omsingelde gebied stukje bij beetje en kwamen er vele tienduizenden Duitse soldaten om het leven door het oorlogsgeweld, honger, uitputting en onderkoeling.

Op 31 januari zag de Duitse bevelhebber van het Zesde Leger, veldmaarschalk Friedrich Paulus, zich genoodzaakt zich over te geven, waarna op 2 februari de rest van de Duitse troepen capituleerde.

Bij Stalingrad kwam er een einde aan de Duitse opmars en vanaf februari zagen de Duitsers zich genoodzaakt zich steeds verder terug te trekken uit de Sovjet-Unie.

Van de De rest kwam om het leven door dodenmarsen en de zware omstandigheden in de Russische goelags. Meer lezen?

In ons dossier over de Tweede Wereldoorlog delen we wat van de meest tragische en spraakmakende verhalen tijdens en rondom de Tweede Wereldoorlog.

Wat zijn de gevolgen van de atoombom op de mensen en de omgeving? Wij vinden privacy belangrijk. We gaan dan ook zorgvuldig met persoonsgegevens om.

Lees er alles over in ons privacy-statement. Lees hier onze privacy-statement. Bekijk de aanbieding. Overslaan en naar de inhoud gaan. Home Vandaag Nieuws Agenda Winnen!

Slag om Stalingrad: keerpunt in de Tweede Wereldoorlog. Stad van Stalin Stalingrad was om twee redenen interessant voor Hitler.

Levende stad De Slag om Stalingrad ontbrandde half juli nadat Duitse Stuka duikbommenwerpers een groot aantal aanvallen uitvoerden op de stad.

Mamayev Kurgan De Duitse opmars vorderde daarom maar langzaam en in september werden er zware gevechten geleverd op de Mamayev Kurgan, een heuvel die over de stad uitkeek.

Operatie Uranus Eind oktober hadden de Duitsers negentig procent van de stad op de westoever van de Wolga in handen en hadden zij de verdedigers teruggedreven tot twee kleine zones.

De Kessel Door de omsingeling raakten ongeveer Duitse terugtrekking Bij Stalingrad kwam er een einde aan de Duitse opmars en vanaf februari zagen de Duitsers zich genoodzaakt zich steeds verder terug te trekken uit de Sovjet-Unie.

Operatie Barbarossa: het falen van de Blitzkrieg De slag bij Koersk: het begin van het einde. Alles weten over de fascinerende geschiedenis van Amsterdam?

Ontdek Archeologie Magazine. Neem nu een abonnement en krijg schitterende cadeaus! Word abonnee! Meer geschiedenis? Ontdek Geschiedenis Magazine!

Meld je aan. Het beste van IsGeschiedenis in je inbox? Meld je nu aan voor onze nieuwsbrief. Het is gratis! De bom. Meer weten.

Stalingrad 1993 Stream Ook interessant: Video

Stalingrad ≣ 1993 ≣ Trailer ≣ German - Deutsch

Stalingrad 1993 Stream
Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail

3 Gedanken zu „Stalingrad 1993 Stream

Schreibe einen Kommentar

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert.

Nach oben scrollen